Mediawijsheid | Conferentie / Thema: levenslang leren

Omschrijving
Gaat levenslang leren vanzelf? Wat zijn nieuwe vormen van leren en kennisdeling in de alsmaar veranderende media-samenleving? Wie leert van wie? En waarom? En waar? Van onderwijs tot zorg- en andere maatschappelijke instellingen. Nieuwe kennisproducenten en vormen van kennisdeling. De 'copy-paste' cultuur. De 'nieuwe leerling'; de 'nieuwe docent'. Nieuwe rollen voor omroepen, de oude en nieuwe media, musea, bibliotheken?

Verslag groepsgesprek

Waarom willen we levenslang leren? Omdat het inherent is aan ons menszijn, maar vooral omdat we het nodig hebben om te kunnen overleven. Leren stopt dus niet bij de middelbare school, of de universiteit. Het is niet gekoppeld aan formele instellingen. We leren ook van relaties, van interactie met anderen. Of van onze fouten.

Je kunt dus het formele leren van het informele leren onderscheiden. Maar de grens tussen beide gebieden is aan het vervagen.

Mensen leren ook via de digitale media. Door weblogs, door games to learn of met virtuele tools waarmee mensen hun eigen leeromgeving kunnen bouwen. Niet iedereen kent de vele (leer)mogelijkheden van de media. Jongeren zijn met digitale media opgegroeid en hebben zich deze technieken vaak al eigen gemaakt. Maar hoe maak je iedereen mediawijzer?

Stel jezelf de vraag: wat betekenen de verschillende media voor mij? Als je bewust bent van de rol die de media in je leven spelen, kun je jezelf vanuit dat punt gaan ontwikkelen. Reflectie is daarbij van essentieel belang.

Om kinderen mediawijzer te maken, is het belangrijk om het interactieprobleem tussen de leerlingen en hun docent op te lossen. Zij kunnen van elkaar leren, maar vinden het vooralsnog lastig om bij elkaar aan te sluiten.