|
|
Media-educatieDe rol van media en mediatechnologie is vanaf de jaren tachtig, negentig van de vorige eeuw sterk vergroot. De toegenomen invloed van de massamedia, de komst van commerciële televisie, de ontwikkeling van computertechnologie (ict) en in de jaren negentig de grootschalige uitrol van het internet, hebben ingegrepen op alle facetten van het persoonlijk en maatschappelijk leven. Niet alleen kwam er meer informatie beschikbaar, maar het aanbod werd ook veel minder voorgesorteerd dan men gewend was van kranten, boeken, radio en televisieprogramma’s. Men betrad het informatietijdperk. Media, oud en nieuw, maken daarvan een essentieel onderdeel uit. Raad voor Cultuur advies Media-educatie In het advies Media-educatie (1996) stelt de Raad voor Cultuur dat media-educatie om een integrale aanpak in het onderwijs vraagt. Media-educatie moet aan bod komen in alle vrijwel alle vakken. Leerlingen moeten leren om werkelijkheidsniveaus te onderscheiden, keuzes te maken en inzicht krijgen in de culturele, ethische, en sociaal-historische context. Platform Media-educatie In 2000 werden het Platform Media-educatie en de Stuurgroep Media-educatie ingesteld. Het Platform had primair tot doel om inhouden en activiteiten op het terrein van media-educatie op elkaar af te stemmen. Alle instellingen met activiteiten op het terrein van media-educatie konden lid worden van het Platform. De KPC groep, een onderwijsondersteunende instelling, voerde het secretariaat. Voorbeeldprojecten Op aanbeveling van de Stuurgroep heeft het ministerie van OCW een aantal voorbeeldprojecten voor media-educatie gesubsidieerd. De pilots besloegen het hele onderwijsveld, van primair onderwijs tot en met beroepsonderwijs en de lerarenopleidingen. In 2001 en 2002 is hiervoor jaarlijks circa € 315.000 beschikbaar gesteld. Na verloop van tijd zouden de projecten zelfstandig gecontinueerd moeten worden. Een in 2005 evaluatie van de KPC groep maakte duidelijk dat deze doelstelling onvoldoende is gerealiseerd. Daarnaast zijn de producten onvoldoende landelijk verspreid. Als verklaring voor dat teleurstellende resultaat werd meestal genoemd een gebrek aan tijd, geld, educatieve uitgevers, begeleiding en vraag uit het veld. Het experimentele media-educatiebeleid leverde echter nadrukkelijk meer op dan alleen de ‘producten’ van gesubsidieerde pilots. OCW heeft met organisaties uit onderwijs en media concrete acties uitgevoerd. |